Hepimizin içinde sabit olarak;
baba (rehber),
anne (besleyen) ve
çocuk (masumiyet, neşe, yaratıcılık) üçlüsü bulunur.
Duygusal yüklerimizi bütünleyerek içimizdeki çocuk tarafımızla ilişkimizi tekrar kurmaya niyet etmemiz bu üçlüyü harekete geçirir.
Çocuk yönümüzle tekrar koşulsuz ilgiye dayalı bir ilişki kurmaya niyet etmemiz, bize kendi kendimizin ebeveyni olmayı öğretir.

Yorum bırakın